Wat is Multiple Sclerose?
Diagnose
Er bestaat tot op heden geen enkelvoudige test om multiple sclerose met zekerheid te kunnen opsporen. Enkel door het in kaart brengen van de klachten en de verschijnselen kan de diagnose van MS worden vastgesteld.
Daarom vertrouwen wetenschappers en artsen vaak op de resultaten van een combinatie van onderstaande tests en procedures:
De volledige medische geschiedenis van een persoon
Om de diagnose van MS te kunnen stellen, vraagt de arts aan de patiënt het volledige medisch dossier op. Hij/zij doet dit om een algemeen beeld te krijgen van uw gezondheid, inclusief het verslag van uw symptomen en wanneer die precies begonnen zijn.
De werking van het centraal zenuwstel
Het testen van de reflexen, van het evenwichtsgevoel, het coördinatievermogen en het zicht zijn methodes om na te gaan of één of meerdere van de symptomen voorkomen die kenmerkend zijn voor multiple sclerose.
Diagnosetests
Klassieke diagnosetests kunnen onder andere volgende tests omvatten:
- MRI scan, die een relatief gedetailleerd beeld geeft over de werking van de hersenen
- Tests die nagaan hoe snel en accuraat het zenuwstel van een testpersoon reageert op een bepaalde zenuwprikkel. Bij personen met MS gebeurt de doorstroom van informatie in verschillende zenuwen vertraagd en verstoord omdat de myelinelaag is afgebroken.
De bekendste van deze capaciteitstests zijn de EP- of 'evoked potential'-tests waarbij men nagaat hoe lang het duurt vooraleer een stimulus de hersenen bereikt. De resultaten vergelijkt men dan met de reactietijd bij een gezond persoon. Op die manier kan men vertragingen vaststellen en concluderen dat de oorzaak wel eens MS zou kunnen zijn.
-
Lumbale punctie (of lendenpunctie) waarbij in het vocht rond het ruggenmerg wordt gezocht naar sporen die kunnen wijzen op ziektetekenen. Een lumbale punctie is niet noodzakelijk pijnlijker dan een bloedafname in de arm.
Sinds enkele jaren bestaat er consensus over de criteria waaraan moet worden voldaan om de diagnose als klinisch zeker te kunnen beschouwen. Bij sommige personen is het stellen van de diagnose evident, bij anderen is dit minder of zelfs helemaal niet het geval.
terug naar boven